flsahmob

Hems Zwier stelde in zijn veel gelezen en druk becommentarieerde blog dat scholen “toch gebouwen zijn waar het moet bruisen?”. En droomde er lustig op los: een community center voor allerlei doelgroepen zodat de plek gebruikt kan worden als filmhuis, restaurant, theater, hangplek voor jong en oud, bibliotheek, wetenschappelijk centrum, art club, sportcentrum, informatiepunt, gezondheidszorg. En geloof maar dat daar geleerd wordt!

Door zaken te verbinden, te combineren en op een slimme manier te organiseren kan veel verbeterd worden. Fantasie en verbeelding inzetten om oplossingen te bedenken voor een vastgelopen economie en politiek systeem lijkt dan ook veel effectiever dan de kaasschaaf- en afwentelmethoden zoals gesuggereerd door onze topambtenaren.

Weer terug naar de scholen. Toen ons oudste kind op zoek was naar een middelbare school waren we maar wat blij dat kort daarvoor Louis Lemaire, directeur en theatermaker van het jeugdtheater Hofplein, was opgestaan om een school op te zetten: de theaterhavo/ vwo. Hier staan ondernemendheid, creativiteit, doorzettingsvermogen, respect en vindingrijkheid centraal.
In het monumentale pand aan de Pieter de Hoochweg, waarin ooit de Rotterdamse Economische Hogeschool en het conservatorium waren gehuisvest, is met beperkte middelen en veel eigen creativiteit volledig gepimpt tot een bont en kleurrijk geheel waar de jeugd graag vertoefd. Directeur Lemaire: ‘Onze leerlingen moeten merken dat ze niet in een fabriek zitten.

De kinderen, de eerste lichting studeert dit jaar af, hebben allemaal iets met theater, kunst en cultuur. In de Theaterklas is 8 uur vrijgespeeld voor de beoefening van spel, zang en dans. Bovendien is er een Filmklas en een Vormgeversklas. Idealiter is veel synergie en projectmatig onderwijs mogelijk tussen de creatieve vakken, maar ook met traditionele vakken als Engels en wiskunde. Shakespeare declameren en Franse chansons zingen liggen voor de hand, maar – eerlijk gezegd – veel verder reikt de integratie nog niet.
Hoewel, in de derde klas ondernemen de leerlingen groepsgewijs een eigen project. Zij krijgen een budget, en een financiële doelstelling mee. Ieder moest solliciteren voor de verschillende functies die met elkaar zijn bedacht en met beperkte ondersteuning mochten ze ervaren hoe je een idee bedenkt, een plan ontwerpt en gezamenlijk ten uitvoer brengt. En dan begint iets dat iedere werkende dagelijks ervaart: de uitvoering voltrekt zich niet volgens plan, inzet en talenten van de teamleden zijn niet gelijkwaardig, je moet leren samen werken, over teleurstelling heen stappen, problemen oplossen, elkaar stimuleren et cetera.

Wat hebben ze bedacht? Beat the masters! Uiteraard, de doelstellingen mogen best uitdagend! Ze hebben hiphop dansers benaderd als Masters. Het zijn de Groovekings – dat vrolijke, grappige, creatief bewegende stel jongens die iedere zaterdag te zien zijn op Move like Michael Jackson. Het aanbod voor 13 tot 21 jarigen is een masterclass hiphop dansen, een maaltijd en een performance voor slechts € 17,50. En voor de niet-dansers die wel willen komen kijken rekenen ze € 4,-.

Maar hoe krijg je zo’n klas vol? Er is een mooie flyer gemaakt door de Vormgevers en ze bedachten een originele promotie act: een flashmob tussen het winkelend publiek op de Binnenweg in Rotterdam. [Bekijk deze video eens van het CS van Antwerpen, prachtig!] Mijn dochter Evina bedacht de choreografie en met een keelontsteking gaf zij vorige week zondagochtend vroeg les aan dertig vrijwilligers om de bewegingen eigen te maken. Even later werd de flashmob opgevoerd, eenmalig, zoals het hoort. Haar klasgenootjes van de Filmklas maakten uiteraard een videoverslag dat ik dan weer heb gesponsord heb. Meedenken mocht ik niet, betalen uiteraard wel!

Marcel van Marrewijk
zondag 11 april 2010 

Comments

Hems Zwier –  (2010-04-12 01:20)

Haha een goed begin, leuk enthousiasmerend geheel daar in Rotterdam. Duidelijk een school waar je met plezier naar toe gaat;-) Boeien en leren gaan goed samen, zo kan het dus ook!